Cüneyt Tonguç

Ben Cüneyt Tonguç 01.01.1972 İzmir doğumluyum.Bir çok spor dalı ve hobi ile uğraşmama rağmen Aikido yapmak için nedense hep bekledim. Aikidonun felsefesi, sürekliliği daha doğrusu hayatımda koymam gereken yeri düşündükçe hep ertelenenler kısmına dâhil oldu. 

Ta ki aradan 12 yıl geçtikten hayatımda gerçekleşmesini istediğim bir tutku olana kadar. Karar vermek işin yarısıydı ama diğer yarısını gerçekleştirmek çok da kolay değildi. Araştırmalar, tavsiyeler derken tesadüf eseri yolum evime yakın diye Üsküdar Çiçekçiden geçti. Daha sonrasında bunun için şükredecektim ancak başlangıçta bunları bilmem mümkün değildi.

 Her gün bir sonraki çalışmayı, her çalışmadan sonra ne zaman aikido yapabileceğim kaygısını. Her kaygı başka soruyu, her soru sevgili hocamın sabrını denedi. Her çalışmada hep yeni bir şeyler öğreniyor olmak beni gittikçe artan bir sevgiyle Aikidoya bağladı. Hayatımda artık bir yeri vardı ve iyi ki o yer için gereken zamanı kendine tanımıştım. Hocamın tavsiyeleri doğrultusunda çeşitli kitaplar okudum. Okudukça, hocamla sohbet ettikçe ne kadar az bir bilgiyle bu denli Aikidoya bağlandığımın farkına vardım. Daha garibi, gün geçtikçe artan bilgime, geçtiğim kyu lara rağmen hala nerdeyse en başa dönüyor olmamdı. Beklide Aikodoyu benim için çekici kılan da buydu. Her seferinde Aikodonun o bitmez tükenmez öğretisinin içinde yoğruluyor olmak, hocamın bilgi denizinde kayboluyor olmak yürünülecek ne kadar çok yolun, yaşanacak daha uzun yılların olduğunun habercisiydi.  

Aikido öyle güzel ki hem Nage iken hem de Uke iken öğrenmeye devam edebiliyorsunuz. Uke geliştikçe Nage, Nage geliştikçe Uke gelişiyor. Ruhunuzun da geliştiğini hissediyorsunuz. Ruh dinginliğiniz artıkça kişilere ve olaylara bakış açınızda değişiyor.

Yazacak çok konu, söylenecek çok söz var. Ama hocamın hep söylediği gibi “Aikido adeta bir gömlek. Bu gömlek her giyende farklı duracak”